در راستای نگرانیهای بوجود آمده از آسفالت «كوه دماوند» شماری از دوستداران طبیعت و میراث فرهنگی به همراهی مدیر گروه دیده‌بان کوهستان، روز پنجشنبه از جاده فرعی در دست احداث رینه ـ گوسفندسرا بازدید كردند.

دست در كنار تابلوی زرد رنگ «اثر طبیعی ملی دماوند» جاده فرعی خاكی (رسی) دیده می‌شود. كه با اختلاف ارتفاع 1000  متر و به طول 6-7 كیلومتر به گوسفندسرا می‌رسد. همانگونه كه از نام این محل پیداست، منطقه مسكونی نیست و این مسیر در سال 1384 تعریض گردیده است. بر اساس تعریف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری، محدود اثر «ملی طبیعی كوه دماوند» از ارتفاع 2200 متر آغاز می‌گردد كه مسیر خاكی رینه ـ گوسفندسراست. بنابراین فعالیت كامیونهای راهسازی غیرقانونی است. لازم به یادآوری است این اثر در مورخه: 21/03/81 در فهرست آثار زیست محیطی سازمان محیط زیست قرار گرفت.

آقای «عباس محمدی» رئیس هیئت مدیره انجمن كوهنوردان و مدیر گروه دیده‌بان کوهستان ایران در پاسخ به توجیه چنین جاده‌ای می‌گوید: این طرح هیچگونه توجیه گردشگری ندارد. چرا كه درست چند كیلومتر آنطرفتر در منطقه آبگرم، می‌توان به تجهیز امكانات گردشگری پرداخت‎‎‎‏؛ اما اینجا نه! كوهنوردان به دلیل همدمایی با دمای منطقه جهت صعود، از ابتدای مسیر پیاده و آرام صعود خود را آغاز می‌كنند و هیچ كوهنورد حرفه‌ای در این مسیر از ماشین استفاده نمی‌كند. ساخت این جاده موجب فشار بر ظرفیت و برد كوه دماوند شده و تراكم جمعیت و به تبع آن آلودگی محیط زیست و تلهای انبوه زباله‌های رها شده در طبیعت را به همراه خواهد داشت. درست در فاصله چند كیلومتری کوه دماوند، شاهد نابودی دشت شقایق و زباله‌زارهای فراوان رها شده كه در شیب تند دره‌ها بر اثر آتش زدن، گاز د‌ی‌اكسی متصاعد می‌كردند، بودیم.

در گفتگو با آقای «پناهی» شهردار شهر رینه، وی از عدم دخالت و حتی نظر شهرداری رینه به احداث چنین طرحی سخن گفت. به گفته وی، گل شدن جاده (رسی) در زمستان و ایجاد گرد و غبار در تابستان منجر به اتخاذ چنین تصمیمی شده است. این طرح مصوبه نخستین سفر ریاست محترم جمهوری به استان مازندران، بالغ بر 80 میلیون تومان می‌باشد. طرح یاد شده با اعتبار زیرسازی در حال اجرا بوده و با «ماسه‌ریزی» بر روی جاده خاكی به پایان خواهد رسید. پناهی گفت: «دماوند آسفالت نمی‌شود»؛ لازم به یادآوری است، مصالح مورد نیاز این جاده از ریزش دیواره‌های كنار جاده و ماسه‌های دره‌ای شهر رینه تامین می‌شود.

سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و سازمان محیط زیست مخالفت خود را با این طرح ابراز داشته‌اند ولی بر اساس مشاهدات تاكنون هرگونه اقدام موثری از جانب این دو سازمان متولی صورت نگرفته است. تنها نامه اعتراض آمیز فدراسیون کوهنوردان و نامه انجمن کوهنوردان به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری(1) ، (2) به چشم می‌خورد. آیا بهتر نبود به جای زیرسازی جاده، به تدبیر برنامه‌هایی می‌پرداختند تا شاهد تراكم انبوه زباله‌ها و نخاله‌ها در دامنه سرسبز دماوند نبودیم؟!

درج خبر در خبرگزاری ایلنا